Brackets, Sweet 16, Elite Eight, Final four. Dit zijn de belangrijkste termen in de maand Maart. Want de Maart is in de US de maand van March Madness. Een in Nederland onbekend fenoneem. Mart Smeets zal ongetwijfeld weten wat het is, maar veel andere sportjournalisten in Nederland zullen tegen even moeten nadenken.
March Madness is het jaarlijkse tournooi waar 64 college basketball ploegen strijden om het NCAA Championship. Ongeveer de helft van deze ploegen is automatisch geplaatst omdat ze een conference hebben gewonnen. Vandaar dat er ook altijd een Ivy League ploeg mag deelnemen. Ze vliegen er gegarandeerd in de eerste ronde uit, maar de winnaar van de Ivy League conference mag meedoen.
De andere helft wordt gekozen door een selectie commissie. En natuurlijk zijn er ieder jaar weer ploegen die teleurgesteld zijn dat ze er niet bij zijn. Anderen kunnen hun geluk niet op omdat ze er juist wel bij zijn.
De 64 ploegen spelen vervolgens in een bracket, a la een tennistoernooi. Verlies betekent naar huis, winst houdt in dat je nog even verder mag. En iedere Amerikaan speelt wel mee in een pouletje met zijn eigen bracket. Vergelijk het met de WK poules die ongetwijfeld over enkele weken hun intrede zullen gaan doen op elk Nederlands kantoor. De productiviteit in kantoren neemt in de maand Maart ook erg af.
Nu is college basketball hier verschrikkelijk populair, populairder dan de NBA. Daar zijn verschillende redenen voor. Sport is een belangrijk onderdeel van het Amerikaanse college leven en de Amerikaanse alumnus heeft voor de rest van het leven een band met zijn oude college, meer dan de gemiddelde Nederlander heeft met zijn oude universiteit. Mensen zien college basketbal als het pure basketbal, geen duurbetaalde miljonairs die zich als flimsterren gedragen, geen spelers die er als hip hop artiesten bijlopen. Bovendien hebben sommige staten geen profteams, waardoor de sportpers automatisch de verrichtingen van de plaatselijke college teams volgt.
Ieder jaar zit er wel een verrassing tussen. De verrassing van dit jaar luistert naar de naam George Mason. Een middelgroot college in Fairfax (VA) en vlakbij DC. George Mason was al blij dat ze erbij waren, ze hadden nog nooit een wedstrijd gewonnen in het NCAA tournament. In de eerste ronde wachtte Michigan State, een college van naam. In de 2e ronde werd grootmacht North Carolina (de kampioen van vorig jaar en voormalig college van ene M. Jordan) uitgeschakeld. Daarna volgde Wichita State, ook een mid major zoals het dan heet. Die ploeg werd ook aan de kant gezet. In de Elite Eight wachtte de huizenhoge favoriet Connecticut, die in een bloedstollende wedstrijd in overtime werd geklopt. De run van George Mason is vergelijkbaar met FC Groningen dat het tot de halve finale van de Champions League brengt na eerst Werder Bremen, Manchester United, Lyon en Barcelona te hebben uitgeschakeld.
Over 10 minuten begint de wedstrijd van George Mason tegen Florida (waar de zoon van de Franse tennisvedette Yannick Noah de belangrijkste speler is).
Duurt het sprookje voort?
O ja, in de andere halve finale spelen UCLA and LSU.
Voor de laatste scores http://sports.espn.go.com/ncb/ncaatourney06/index
Geen opmerkingen:
Een reactie posten