Welcome to the South

2 weken terug moesten we voor een bruiloft naar Charlotte, North Carolina. In 'The South' dus. In het land van de achter ban van George W, Southern Belles en deep fried food (nooit geweten dat je ook tomaten kan frituren).

De bruiloft was zoals verwacht. Ceremonie in de kerk en de receptie in de country club. En dan zo eentje waar je minimaal een 2 maal modaal jaarsalaris moet neerleggen voordat je lid mag worden. Al met al een mooi feestje. En gelukkig was er Heineken.

We waren van plan de volgende dag, een zondag, eens Charlotte te verkennen, maar kwamen van een kouder kermis thuis. Er is helemaal, maar dan ook helemaal niks. Heb 1 Starbucks gezien, toch een beetje de maatstaf voor civilisatie hier in de US, maar daar zatten alle plaatselijke daklozen. Kan je dat wel zeggen...plaatselijke daklozen...suggeert dat ze een woonplaats hebben terwijl ze dat natuurlijk juist niet hebben...any way niks te doen dus in downtown Charlotte. Heerlijk als je vlucht terug naar DC dan pas om 1700 is. De tijd maar een beetje doorgebracht met tv kijken op de hotelkamer. Thank god voor Sunday NFL!

Zag wel onderstaande waarschuwing bij een kantoorgebouw.....




Welcome to the South!

Bezoek aan het vaderland

Zo weer terug op Amerikaanse bodem na een krap weekje Nederland. FF kort de trip samenvatten.

De ‘hoogtepunten’:

1. Weerzien met familie (ouders, oma, ooms) en vrienden


2. Een goed biertje (Grolsch, Hertog Jan) kunnen drinken. En daar maar 2 euro voor hoeven te betalen. Ja k weet dat sommige mensen dat veel vinden, maar ik zeg het je: spotgoedkoop. In de US betaal je minimaal $4, $5-6 is meer de regel, en dan moet je de bartender ook nog $1 tippen. 2 euro valt dus nog wel mee.


3. Patatje Pinda. Weet dat het allemaal slecht is, maar op sommige momenten is er gewoon niks lekkerders.


4. De Champions League live op tv zien en niet via internet op een klein schermpje een paar uur later.


5. Eten bij fifteen in Amsterdam. Afgezien van mijn etentje bij het toenmalige Blakes heb ik in Nederland nooit zo goed gegeten.

Maar er waar ook wel wat ‘dieptepunten’:

1. De KLM. Ik had vantevoren echt zin om met KLM’s nieuwe A330 te vliegen, maar kwam van een koude kermis thuis. Wat een drama zeg. Ben van plan om er in een andere blog nog op terug te komen, maar laten we zeggen dat het sinds de fusie met Air France met de service van de KLM echt dramatisch is gesteld.


2. Het weer. Grijs, koud en regen…hoe heb ik het er bijna 30 jaar uit kunnen houden?


3. De onbeschoftheid van de Nederlanders. Mensen lopen op straat tegen je aan en verontschuldigen zich zelden. Zal altijd wel zo geweest zijn, maar viel me nu pas op.

The Windy City

Begrijp nu waarom ze het hier 'The Windy City' noemen......
Heerlijke ijskoude bries vanaf Lake Michigan die dwars door je kleren heengaat.

Heb in ieder geval de eerste sneeuwvlokjes van deze winter gezien.

Zal morgen wel weer gezellig zijn op O'Hare airport. Echt mensen, Schiphol is zo slecht nog niet. Tuurlijk kan het ook daar beter, maar de meeste luchthavens die ik gezien heb halen het niet bij onze nationale trots.

Voor het laatste weer in Chicago:
http://www.weather.com/weather/local/USIL0225?from=search_city

De kou heeft nu echt zijn intrede gedaan. Gelukkig volgende week in Nederland en daarna nog slechts een half weekje hier. Ten op tijd weg voor de echte winter.

The Starbucks obsession continues...

Nadat ik al eerder de 'Dutch Caramel Cookies' aka Stroopwafels gesignaleerd bij de Starbucks, zag ik afgelopen zaterdag bij 1 van mijn Starbucks op de hoek dat ze nu ook ontbijt sandwiches verkopen. Dus ik kan nu 's morgens bij mijn latte ook een broodje ei met spek nuttigen. Perfect......

Heb het hier in Illinois alleen nog niet gezien. Maar goed ook want ze zijn hier al dik genoeg....

Als je jezelf echt ff wil opwinden

Zoals ik al eerder meldde is het lastig om hier echt iets te zien van het wereldnieuws. Het zijn vaak korte fragmenten en dan vaak alleen toegesplitst op het Midden Oosten en de echt grote gebeurtenissen. De situatie is Frankrijk haalt het nieuws, al krijgt het even veel aandacht als de-activiation van T.O. (T.O. is Terrell Owens, een op dit moment een beetje de Edgar Davids van het American Football).

Maar goed het valt nog uit te houden met CNN, Headline News en sommige shows op MS NBC. Niet echt geheel objectief, maar de bloeddruk stijgt er in ieder geval niet van.

Maar als ik mezelf eens een beetje flauw voel, een beetje adrenaline nodig heb en gewoon zin heb om eens flink te schreeuwen voor de tv zet ik gewoon Fox News op. En dan bij voorkeur de O'Reilly factor.

Conservatiever kan het bijna niet. Je haren gaan gewoon rechtovereind in je nek staan. De wartaal die wordt aangeslagen. Om een voorbeeld te geven: ten tijden van de aanslagen in Londen begon 'vriend' O'Reilly een tirade tegen de BBC omdat die in de eerste berichtgevingen sprak over 'muslim terrorists' en dit later afzwakte naar 'suspects'.

Geen aandacht voor de achterliggende redenen voor een aanslag, het falen van de US in Irak, of de volstrekt verkeerde aanpak van Al Quida, nee gewoon een week lang zeiken op de BBC.

Of laatst: maar klagen over het Nederlandse rechtstelsel waarin geen plaats is voor 'plea bargains' (in Amerika heel gewoon, jij krijgt minder of helemaal geen straf als je je maat erbij lapt).

Het zal Mr O'Reilley wel ontgaan zijn dat er in Nederland al recht werd gesproken toen zijn over-overgrootouders in Ierland nog geen stuiver hadden om hun......te krabben.

Maar goed, ik zou zeggen bekijk het zelf eens http://www.foxnews.com/story/0,2933,175289,00.html

Koffie, koffie, lekker bakkie koffie

Nederland is een land van koffiedrinkers. FF een bakkie doen, zin in een bakkie pleur? Rond de klok van 10-en koffietijd. VOF de Kunst zong er zelfs nog een lied over.

Maar echt gevarieerd is de Nederlandse koffiecultuur niet. Douwe Egberts of Kannis en Gunnik, zwart of met Friesche Vlag. Met suiker of zoetjes. Dat zijn toch zo ongeveer wel de varieties die er te krijgen zijn.

Mis ik de Nederlandse koffiecultuur? Nee niet echt. Want ik bevind me hier in de Nieuwe Wereld nooit meer dan een mile van de dichtbijzijnde Starbucks. Bij mij in de buurt weet ik er zo al 5 te vinden op minder dan 5 minuten lopen. Meer dan eens zie je op 1 blok 2 outlets van Starbucks.

Starbucks is een fenomeen. Begonnen in Seattle, ‘the capital of coffee’, heeft het zich in de jaren 90 fors uitgebreidt over Amerika en zo een volledige natie zo gek gekregen om iedere dag $4 (ja je leest het goed $4, toch 9 oud hollandse Gulderns) uit te geven aan een koffie.

Al hoewel koffie…..geen mens die een normal bakkie besteld. Nee de Amerikaan is verslaafd aan een tall hazelnut skim latte, een vente low fat mochiatto, een grande pumpkin spice latte….Want je moet hier niet alleen bepalen wat voor type drinkje je wilt (koffie, espresso, latte, cappucinno) ook de smaak (een shot hazelnut of toch maar almond?), de soort melk (skim, 2% fat of toch maar volle melk?) en dan de lastigste vraag van allemaal….de cup grootte.

Waren we een beetje gewend aan small, medium en large, komt de koffieboer uit Seattle met tall, vente en grande. Tall? What’s wrong with small? En dat ‘grande’ groot betekent weet ik nog wel. Maar ‘vente’? Wat is dat?

Het mooie van Starbucks is dat het bedrijf nauwlijks reclame maakt. De fastfood giganten in dit land geven miljoenen uit aan tv reclames en sponsoringen van events, maar van Starbucks zie je eigenlijk nooit een tv reclame.

En ondanks het ontbreken van tv reclame ben ook ik voor Starbucks gevallen. Ook ik kan de werkdag niet zonder beginnen en stop dus iedere ochtend op weg naar het werk eerst bij een Starbucks voor een ‘tall latte’. Ook ik stel op het werk voor om een ‘Starbucks run’ te doen. Ik heb zelfs een ‘Starbucks run’ excel sheet geklusd zodat we deze bestellijst, met voor ruim $100 aan koffie drankjes,  naar de plaatslijke Starbucks op de hoek kunnen faxen om de bestelling op te halen.

Zal wel afkicken zijn als ik eind November weer even voet zet op vaderlandse bodem. Een bakkie Douwe Egberts smaakt toch net even anders dan een tall latte….

Denkend aan Holland...

Top 5 dingen die ik het meest mis aan deze kant van de grote plas:

1. Vers gebakken brood. Het spul dat je hier in de supermarkt koopt, vertoont na een maand nog geen sporen van schimmel en smaakt hetzelfde als op de eerste dag. Makes you wonder...
2. De fiets. Gewoon ff snel op de fiets springen om een boodschap te doen, op de fiets naar de kroeg, etc. Amerikanen fietsen alleen in hun vrije tijd om aan de conditie te werken.
3. Voetbal op tv. Tuurlijk is er wel football op tv, maar dan hebben we het over die Amerikaanse vorm van wat ik handbal noem. Begrijp nog steeds niet waarom het football wordt genoemd, want afgezien van de kicker en punter raakt niemand die bal (of wat er voor door gaat) met zijn voeten aan. Gelukkig is er altijd nog de Champions League op http://www.uefa.com en de uitzendingen van Studio Voetbal
   http://www.nos.nl/nosstudiosport/voetbal/
   
4. Objectief wereld nieuws. 6 maanden aandacht voor een blonde bimbo uit Alabama die een lage alcohol tolerantie had. 2 dagen aandacht voor de aardbeving in Pakistan en India.
5. Het terras. Rustig in het zonnetje zitten met een koud biertje of een kop koffie en de mensen aan je voorbij zien trekken.

Daar zijn we dan

OK daar zijn we dan. Dit is de eerste posting op mijn blog :)

Om toch een beetje de tijd in hotelkamers , op vliegvelden en client meetings door te komen heb ik maar besloten op mijn bijdrage te gaan leveren aan dit tijdperk van electronische informatie.

Dus ik zal wat brabbelen over mijn belevenissen en observaties aan deze kant van de grote plas.

Wordt vervolgd!